Bezwzględny Tuchel: Phil Foden i Cole Palmer nie pojadą na mundial!

Mundial w USA, Meksyku i Kanadzie rozpocznie się za około trzy tygodnie. Maj to zatem czas ważnych decyzji. Kompletowania składu, delegowania narodowych drużyn, które będą reprezentować kraj w Ameryce Północnej. To często wiąże się z kontrowersjami i skrajnymi emocjami. Wszyscy pamiętamy legendarne „ale, że Dudka nie wzięli?!”, kiedy to bramkarz został pominięty w 2006 przez Pawła Janasa. Takich przykładów w różnych reprezentacjach było wiele (Benzema, Tevez czy Sané), nie inaczej jest obecnie.

Bezlitosny Tuchel

W temacie Anglików – Tuchel powiedział, że lubi tego rodzaju decyzje, które uważa za ryzyko związane ze stanowiskiem. Swoistą odpowiedzialnością za wynik drużyny, niekoniecznie z udziałem wszystkich topowych nazwisk przewijających się w reprezentacji. Często wybiera się piłkarzy, którzy znajdują się w najlepszej formie i pasują do planowanej na turniej taktyki. Również takich, którzy mają doświadczenie, potrafią się odnaleźć w specyfice wydarzenia i nie zepsuć atmosfery w szatni. 

Wybór ekipy na mistrzostwa świata bankowo nie należy do najłatwiejszych zadań. Niemiecki selekcjoner pominął nie tylko Cole’a Palmera (Chelsea) czy Phila Fodena (Manchester City), ale też gwiazdę Realu – Trenta Alexandra-Arnolda – graczy United: Harry’ego Maguire’a czy Luke’a Shawa i stanowiącego filar Nottingham Forest Morgana Gibbs-White’a. W zamian bilet na mundial dostali Noni Madueke, Tino Livramento, Kobbie Mainoo czy Ivan Toney. A więc gracze niekoniecznie o takich umiejętnościach, a co najważniejsze – statusie i osiągnięciach. 

Nieco zapomniany Toney, który jeszcze przed trzydziestką przeszedł na emeryturę do Arabii Saudyjskiej, ale za to notował regularne występy. Mainoo nie miał najlepszego sezonu chociaż jego forma rosła proporcjonalnie do wyników The Reds. Livramento z Newcastle też stracił sporo czasu z powodu kontuzji. Madueke w kratkę, ale finalnie zaliczył niezły okres w mistrzowskim Arsenalu.

Koniec pewnej ery Anglików

Nie dziwi zupełnie, że po 4 piłkarzy pochodzi z Arsenalu Londyn i Manchesteru City, czyli dwóch topowych drużyn Premier League. Po jednym mniej reprezentantów mają Newcastle Utd i Aston Villa. Chociaż to nie miejsce na dokładną analizę składu Anglików, warto zauważyć, że nawet delikatny spadek formy w danym sezonie może spowodować pominięcie wielkich gwiazd w selekcji. 

O ile Cole Palmer miał za sobą fatalną kampanię z Chelsea, o tyle brak Phila Fodena jest jednak dużą kontrowersją. Podobnie, jak pominięcie Gibbs-White’a, jednego z czołowych piłkarzy Nottingham Forest, którzy nie dość, że uniknęli relegacji, to zaliczyli całkiem udaną końcówkę, może z wyjątkiem ostatnich spotkań. Sam pomocnik prawdopodobnie zmieni klub na znacznie większy, w czym mogłyby mu pomóc solidne występy na amerykańskich boiskach. To się jednak nie wydarzy, a szkoda. Nie będzie też Harry’ego Maguire’a, który nawet przy słabszej dyspozycji lądował w ostatecznej selekcji

Mundialowa weryfikacja

Tuchel postawił na atmosferę w zespole i na fizyczność, które na turnieju są niezwykle istotne. Jego wybory wydają się bezlitosne, Dokonał symbolicznego resetu dziękując za współpracę weteranom i wpuszczając świeżą krew. Wprowadził medialny zamęt, wzniecił dyskusję, ale finalnie odświeżył szatnię Anglików. Zarzucę sztampą, ale o geniuszu lub porażce Tuchela w kontekście selekcji przekonamy się na boiskach USA, Kanady i Meksyku już za kilka tygodni. Być może tłumy niezadowolonych cofną wtedy liczne słowa krytyki.