Tęsknisz za „Rycerzem siedmiu królestw”? Oto, co obejrzeć na kaca po finale serialu

Nie ma co ukrywać, że finał „Gry o tron” był rozczarowujący, a poziom „Rodu smoka” – delikatnie mówiąc – nierówny. „Rycerz siedmiu królestw” okazał się jednak spełnieniem marzeń – oto adaptacja naprawdę wierna prozie George’a R.R. Martina, cudownie szczera i prosta, z wyrazistymi postaciami, nienachalnym humorem i rycerskim, szczodrym serduchem w centrum opowieści. Nic dziwnego, że na portalach z ocenami dla seriali niektóre odcinki zbierają oceny rzędu 9,8/10! 

I chociaż stacja HBO chciałaby wyprodukować wiele, wiele sezonów, to na ten najbliższy przyjdzie nam długo poczekać. Co robić przez te miesięce? Jeśli przygody Dunka i Jaja rozbudziły wasz apetyt, najłatwiejszym wyjściem będzie sięgnięcie po książkową wersję „Rycerza siedmiu królestw”, ale jeśli już ją znacie, mamy dla was kilka propozycji.

Kingdom Come: Deliverance II 

Kontynuacja komputerowych przygód Henryka ze Skalicy to doskonała szansa na to, żeby poczuć rycerski zew. Produkcja nie bez powodów zdobyła ogromne uznanie społeczności i mediów, a także wygrała kilka ważnych nagród – to bez wątpienia jeden z najlepszych RPG-ów ostatnich lat, a do tego bardzo swojski, bo z akcją osadzoną w średniowiecznych Czechach. Gra pozwala posmakować wojaczki, wziąć udział w oblężeniach zamków, nauczy warzyć mikstury, wykuwać oręż, odpędzać zbójów i ratować potrzebujących. To wszystko w quasirealistycznym sosie, gdzie nasze akcje mają swoje konsekwencje – zarówno te niegodziwe, jak i szlachetne, a systemy walki czy zdrowia wymagają cierpliwości i uwagi. Za to ich opanowanie daje sporo satysfakcji. Do tego dochodzi plejada charakternych postaci, intrygująca historia i otwarty świat pełny przygód na każdym kroku. 

Ach, no i chociaż to sequel – nie polecamy poprzedniczki, bo dwójka jest dużo, dużo lepsza, a do tego powtarza wątki z jedynki. 

Rycerz Psi Łeb 

„Rycerz Psi Łeb” to frankofoński komiks przygodowy, który powinien idealnie wpisać się w gusta fanów i fanek „Rycerza siedmiu królestw” – nie tylko przez obecność koni, mieczy i turniejów. Historia napisana przez Vincenta Brugeasa, narysowana przez Ronana Toulhoata i z kolorami Yoann Guillo to lekka, przyjemna lektura, w której śledzimy perypetie bohaterki, która jako kobieta ma sporo do ukrycia i jeszcze więcej do udowodnienia. 

Komiks nie sili się na przesadny realizm historyczny – wystarcza mu wielobarwna opowieść w kostiumie udającym średniowieczny, ale respektuje zasady ewolucji postaci, pamięta o osobistych dramatach czy też dworskich i politycznych intrygach. Całość gra na tonach podobnych co przygody Dunka i Jaja, biorąc na tapet odwagę, szlachetność, przyjaźń. Punkt wyjścia też jest zbliżony, bo mamy tu grupę towarzyszy, którzy szukają okazji do sławy, walcząc w turniejach. 

Komiks doczekał się w Polsce dwóch tomów, kolejny jest w przygotowaniu. Za rodzimą edycję odpowiada wydawnictwo Lost In Time.

Obłędny rycerz  

Produkcja z nieodżałowanym Heathem Ledgerem to rycerska przygoda pełną gębą, pełna turniejowych pojedynków, anachronicznego humoru, który miesza powagę z satyrą. 

„Obłędny rycerz” to historia giermka, który podszywa się pod rycerza, by walczyć o sławę, nazwisko, kobiety i własne miejsce w świecie pełnym wielkich wojaków. Brzmi znajomo? I słusznie, bo duch tej opowieści jest zaskakująco bliski przygodom Dunka. Film stawia na energię, charyzmatycznych bohaterów i wyraźnie zarysowaną drogę „od zera do bohatera”. 

Obraz nie próbuje udawać realizmu w odzwierciedleniu trudów rycerskiego żywota, ale emocjonalnie trafia w podobne struny co „Rycerz siedmiu królestw”: ambicję, honor, potrzebę udowodnienia swojej wartości.

Saga winlandzka

Druga gra na liście, ale zupełnie inna od Kingdom Come: Deliverance. Produkcja tureckiego studia TaleWorlds to ciekawa mieszanka gry fabularnej, akcji, strategii i po części nawet symulatora. 

Jeśli komuś marzy się otwarty świat, po którym nikt nie prowadzi za rączkę, a produkcja oddaje pełną wolność w kreowaniu własnej rycerskiej persony – ciężko o lepszy wybór niż Mount & Blade II. Przez setki godzin można walczyć w ogromnych bitwach, wkradać się w łaski kolejnych możnowładców, zarządzać drużyną, handlować. Jest tego naprawdę dużo.

Całość mimo mniejszych lub większych bolączek i błędów potrafi niemiłosiernie wciągnąć, co powinno być zarówno zachętą, jak i ostrzeżeniem.

Mysia Straż

Komiksów nigdy dość, a „Mysia Straż” to seria, która potrzebuje zdecydowanie więcej uznania. Opowiada o dzielnych gryzoniach żyjących w świecie będącym odbiciem naszego średniowiecza. Tytułowa straż kieruje się rycerskimi ideałami, z ochroną maluczkich na czele – Dunk odnalazłbym się pośród nich doskonale (gdyby oczywiście był myszą). 

Wspaniałe historie pełne męstwa, heroizmu i determinacji, prześliczne, klimatyczne rysunki, a to wszystko przyprawione odpowiednią dozą melancholii, dorosłe, ale zarazem odpowiednie dla dzieci. Zdecydowanie warto! W Polsce obecne na rynku dzięki wydawnictwu Bum Projekt. 

PS Jeśli ktoś lubi porzucać kośćmi i poopowiadać historie, to istnieje również gra RPG pt. „Mysia Straż: Gra fabularna”

Miecz przeznaczenia i Ostatnie życzenie

Na koniec pozycja dość oczywista – wszak przygody Geralta (skupmy się tutaj przede wszystkim na opowiadaniach) to historie pełne moralnych dylematów, wielkiej polityki dziejącej się gdzieś w tle oraz zmagań ze złem, które najstraszniejsze jest wtedy, kiedy nosi ludzkie oblicze. 

Białowłosy łowca potworów podobnie jak Dunk wałęsa się po świecie, by co i raz wplątywać się w kolejne tarapaty. Interesujący jest kontrast między wiedźminem a rycerzem – ten pierwszy to najemnik, zabójca, a ten drugi to szlachetny wojownik, obrońca kobiet i dzieci. Obaj jednak często są stawiani w sytuacjach, gdzie muszą wybierać między mniejszym a większym złem i równie często ich wybory są zupełnie nieoczywiste. 

Cóż, „Wiedźmina” bardziej zachwalać chyba w Polsce nie trzeba. A po opowiadaniach zostaje jeszcze książkowa saga oraz trylogia gier – od biedy również serial. 
 

Pozostałe propozycje: filmy („Ostatni pojedynek”, „Narzeczona dla księcia”), seriale („Szogun”, „Piraci”), gry („Pentiment”), komiksy („Miecz ardeńczyka”).