PARTNERZY SERWISU

apartpl PKO BP Logo

MENU

PARTNERZY SERWISU

apartpl PKO BP Logo

Psychologia i relacje

Dojrzewanie 2.0. Trzydziestka to nowa osiemnastka

Badania Uniwersytetu Cambridge nad rozwojem i życiem mózgu mogą zmienić sposób, w jaki myśleliśmy dotąd o dorastaniu i dojrzewaniu.

Udostępnij

1920x1080_dojrzewanie2.0

Autor zdjęcia: Getty Images, kolaż GQ Poland

Piotr_Kowalski_GQ_RAMKA
12.12.2025

Jeśli w wieku 30 lat nie czujesz się jak osoba dorosła, to wszystko z tobą w porządku. Od teraz możesz powoływać się na badania Uniwersytetu Cambridge. A tak zupełnie na poważnie, zanim do nich przejdziemy, musimy rozróżnić od siebie dwa pojęcia – dorosłość i dojrzałość.
 

Dojrzałość – nie mylić z dorosłością

Choć te dwa terminy są używane w języku potocznym zamiennie. Nawet w słownikach języka polskiego zdarzają się definicje łączące jeden z drugim, które można by (i próbuje się) podważać. Eksperci od dawna mówią o zasadniczych różnicach między nimi. Bo przecież można być dorosłym, ale jeszcze niedojrzałym – a zdarza się nawet, że odwrotnie.

Dorosłość odnosi się dzisiaj przede wszystkim do aspektów prawnych i społecznych. Umowną datą wejścia w dorosłość w Polsce jest dzień „osiemnastki”, kiedy osiągamy pełnoletniość. To coś w rodzaju granicy prawnej, kategorii administracyjnej i „metki” nadanej przez państwo. Osiągamy określony wiek, dzięki któremu nabywamy prawa (np. wyborcze) i możemy decydować o sobie oraz podejmować decyzje samodzielnie.

Z kolei człowiek dojrzały – zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN – jest „rozwinięty pod względem biologicznym i ukształtowany pod względem umysłowym i emocjonalnym”. Nie ma jednego momentu, w którym stajesz się dojrzały, ani dnia, w którym budzisz się z myślą: „Tak, oto nastała moja kompletna, stabilna wersja”. Dojrzałość, w przeciwieństwie do dorosłości, jest więc procesem niemierzalnym i nieprzewidywalnym, a jego tempo jest indywidualną kwestią każdego człowieka. Najnowsze badania Uniwersytetu Cambridge dowodzą, że mózg dojrzewa wolniej, niż dotąd myśleliśmy.
 

Dojrzewamy nawet 32 lata

Naukowcy z MRC Cognition and Brain Sciences Unit (MRC CBU), centrum badawczego Uniwersytetu Camridge, przeanalizowali 3802 skany MRI ludzkich mózgów – od wieku niemowlęcego do później starości. Na podstawie otrzymanych obrazów i danych doszli do wniosku, że rozwój neurologiczny człowieka przebiega w sposób znacznie bardziej złożony, niż dotąd zakładano. Według nich mózg człowieka osiąga szczyt swojej sprawności i wkracza w dorosłość dopiero w wieku około 32 lat.

To badanie jako pierwsze zidentyfikowało główne fazy rozwoju okablowania mózgu w ciągu całego życia człowieka

mówi dr Alexa Mousley, stypendystka Gates Cambridge, która kierowała badaniami.

Neurobiolodzy Cambridge zidentyfikowali pięć okresów w rozwoju ludzkiego mózgu. To perspektywa, która może nieco zmienić sposób, w jaki myśleliśmy dotąd o dorastaniu i dojrzewaniu:

  • dzieciństwo – od narodzin do 9. roku życia,
  • dojrzewanie – od 9. do 32. roku życia,
  • dorosłość – od 32. do 66. roku życia,
  • wczesne starzenie się – od 66. do 83. roku życia,
  • późne starzenie się – od 83. roku życia do śmierci.

Z wniosków neurobiologów wynika, że dorosłość jest najdłuższą fazą życia mózgu, która może trwać nawet ponad trzy dekady. „Epoka ta charakteryzuje się wydajnością połączeń zarówno w obrębie określonych obszarów, jak i szybką komunikacją w całym mózgu, co wiąże się z poprawą sprawności poznawczej” – czytamy w opracowaniu. To znaczy, że mózg aktywnie reorganizuje swoją strukturę, co wpływa m.in. na obszary myślenia czy regulowania emocji.

– Opierając się wyłącznie na architekturze neuronowej, odkryliśmy też, że zmiany w strukturze mózgu typowe dla okresu dojrzewania kończą się około trzydziestki – dodaje dr Mousley. Zaznacza, że choć ma wyraźny początek, to jego koniec jest znacznie trudniejszy do określenia z punktu naukowego.
 

Wnioski

Badanie pokazuje, że faktyczne dojrzewanie następuje znacznie później niż w tradycyjnym ujęciu dorosłości, umieszczanym w przedziale wiekowym 18–25 lat. Innymi słowy: dwadzieścia parę lat to wciąż naturalny okres kształtowania, a nie zawsze czas na dorosłość i dojrzałość w pełnym rozumieniu, do jakiego jesteśmy przyzwyczajeni. W czym może pomóc rozpoznanie i wyróżnienie etapów rozwoju mózgu?

Zrozumienie, że strukturalna podróż mózgu nie jest kwestią stałego postępu, ale raczej jednym z kilku głównych punktów zwrotnych, pomoże nam określić, kiedy i w jaki sposób jego struktura jest podatna na zakłócenia

mówi prof. Duncan Astle, profesor neuroinformatyki Uniwersytetu Cambridge.

– Wiele schorzeń neurorozwojowych, psychicznych i neurologicznych jest powiązanych ze sposobem, w jaki zbudowany jest mózg. W rzeczywistości różnice w strukturze mózgu przewidują trudności z koncentracją, językiem, pamięcią i wieloma innymi zachowaniami – podsumowuje.

Więcej w tym temacie:

Piotr_Kowalski_GQ_RAMKA

Dziennikarz serwisu internetowego GQ.pl i papierowego GQ Poland. Wcześniej tworzył treści i content beauty w Glamour.pl jako redaktor online działu urody. Dziś w GQ Poland odpowiada za tematykę self-care w pełnym wymiarze – od pielęgnacji i kosmetyków (ma słabość do koreańskich), przez perfumy, po trendy i zjawiska, przybliżając czytelnikom i czytelniczkom nowoczesne podejście do troszczenia się o siebie. Po godzinach najchętniej znika ze swoim psem Heniem lub gra w tenisa. Jego comfort movie to „Nigdy w życiu” (podobno zawsze chciał być jak Judyta), a jako wierny od dziecka Potterhead wraca do filmów o Harrym Potterze kilka razy w roku – i dalej marzy o istnieniu magii.

Czytaj więcej

1920x1080_ex

Nie pytaj, czy wracać do byłej. Zapytaj, co nowego możecie sobie dać

Ponad dwie dekady po rozstaniu Michał Wiśniewski i Mandaryna znów są razem. W międzyczasie każde z nich zdążyło przeżyć osobne życie, a w przypadku Wiśniewskiego także kolejne małżeństwa. Taka historia aż prosi się o romantyczną puentę o miłości, która przetrwała próbę czasu.

Glue Running – popularna, dynamicznie rozwijająca się społeczność biegowa, która skupia biegaczy w kilku największych miastach Polski, w tym w Krakowie i Warszawie

Czy Strava może okazać się nowym Tinderem?

Internet i aplikacje coraz częściej zastępują bezpośredni kontakt między ludźmi – także ten pierwszy. Pandemia dodatkowo przyspieszyła ten trend, a jednocześnie wywołała boom na aktywność fizyczną – szczególnie outdoorową i grupową. Wraz z popularnością sportowych społeczności rośnie liczba użytkowników aplikacji takich jak Strava, które dla wielu stały się nową przestrzenią poznawania ludzi – niczym Tinder dla aktywnych.

Niewerbalny Język ojcowskiej miłości

Niewerbalny język miłości ojców. Dlaczego łatwiej umyć samochód, niż powiedzieć „kocham”?

Okazywanie uczuć i emocji nie musi być wyłącznie werbalne. – W przypadku ojców to, co najważniejsze, częściej bywa wyrażane za pomocą gestów – mówi nam psychoterapeuta Michał Pozdał.

Czemu zdradzamy?

„I że cię nie opuszczę... aż do kolejnych motyli w brzuchu”. Czemu zdradzamy?

Skoro coraz bardziej kontestujemy monogamię, a prawo i obyczaje nie zmuszają nas do niej tak silnie, jak naszych przodków, to czemu wciąż wybieramy niewierność zamiast etycznej poliamorii?

Ewa Woydyłło

Czy szczęścia naprawdę można się nauczyć? Pytamy Ewę Woydyłło

Nie nazwałabym szczęścia kompetencją, ale jak najbardziej zgadzam się z tym, że ponosimy odpowiedzialność za jego osiągnięcie – mówi nam dra Ewa Woydyłło.

Obsesja samodoskonalenia i friction-maxxing

Obsesja samodoskonalenia i friction-maxxing. Jak wpadliśmy w pułapkę bycia lepszą wersją siebie?

Kult nieustanne samodoskonalenia trwa. Po jednej stronie mamy pogoń za lepszym wyglądem i próbą zatrzymania biologicznego zegara. Po drugiej – friction-maxxing, który ma przywracać nam sprawczość. Gdzie szukać rozwiązań i – co ważniejsze – jak nie stracić w tym siebie?

Eksperci radzą, jak być dobrym partnerem

Myślisz, że jesteś dobrym partnerem. Eksperci mają inne zdanie

Nie chodzi o wielkie gesty. Chodzi o to, czy naprawdę słuchasz, czy potrafisz odpuścić rację i czy wiesz, czego twój partner lub partnerka tak naprawdę potrzebuje – zanim sami ci o tym powiedzą.

Dlaczego nie dorastamy?

Nie dorastamy, bo nas na to nie stać?

Wielu z nas wychowali zupełnie niedojrzali i niegotowi do roli opiekunów rodzice, ale słyszymy, że to my jesteśmy zdziecinniali. A co powiedzieć o apologetach i architektach systemu, w którym ciężka, uczciwa praca nie gwarantuje stabilności?