Dojrzewanie 2.0. Trzydziestka to nowa osiemnastka
PARTNERZY SERWISU
Psychologia i relacje
Dojrzewanie 2.0. Trzydziestka to nowa osiemnastka
Badania Uniwersytetu Cambridge nad rozwojem i życiem mózgu mogą zmienić sposób, w jaki myśleliśmy dotąd o dorastaniu i dojrzewaniu.
Udostępnij

Autor zdjęcia: Getty Images, kolaż GQ Poland
Jeśli w wieku 30 lat nie czujesz się jak osoba dorosła, to wszystko z tobą w porządku. Od teraz możesz powoływać się na badania Uniwersytetu Cambridge. A tak zupełnie na poważnie, zanim do nich przejdziemy, musimy rozróżnić od siebie dwa pojęcia – dorosłość i dojrzałość.
Dojrzałość – nie mylić z dorosłością
Choć te dwa terminy są używane w języku potocznym zamiennie. Nawet w słownikach języka polskiego zdarzają się definicje łączące jeden z drugim, które można by (i próbuje się) podważać. Eksperci od dawna mówią o zasadniczych różnicach między nimi. Bo przecież można być dorosłym, ale jeszcze niedojrzałym – a zdarza się nawet, że odwrotnie.
Dorosłość odnosi się dzisiaj przede wszystkim do aspektów prawnych i społecznych. Umowną datą wejścia w dorosłość w Polsce jest dzień „osiemnastki”, kiedy osiągamy pełnoletniość. To coś w rodzaju granicy prawnej, kategorii administracyjnej i „metki” nadanej przez państwo. Osiągamy określony wiek, dzięki któremu nabywamy prawa (np. wyborcze) i możemy decydować o sobie oraz podejmować decyzje samodzielnie.
Z kolei człowiek dojrzały – zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN – jest „rozwinięty pod względem biologicznym i ukształtowany pod względem umysłowym i emocjonalnym”. Nie ma jednego momentu, w którym stajesz się dojrzały, ani dnia, w którym budzisz się z myślą: „Tak, oto nastała moja kompletna, stabilna wersja”. Dojrzałość, w przeciwieństwie do dorosłości, jest więc procesem niemierzalnym i nieprzewidywalnym, a jego tempo jest indywidualną kwestią każdego człowieka. Najnowsze badania Uniwersytetu Cambridge dowodzą, że mózg dojrzewa wolniej, niż dotąd myśleliśmy.
Dojrzewamy nawet 32 lata
Naukowcy z MRC Cognition and Brain Sciences Unit (MRC CBU), centrum badawczego Uniwersytetu Camridge, przeanalizowali 3802 skany MRI ludzkich mózgów – od wieku niemowlęcego do później starości. Na podstawie otrzymanych obrazów i danych doszli do wniosku, że rozwój neurologiczny człowieka przebiega w sposób znacznie bardziej złożony, niż dotąd zakładano. Według nich mózg człowieka osiąga szczyt swojej sprawności i wkracza w dorosłość dopiero w wieku około 32 lat.
To badanie jako pierwsze zidentyfikowało główne fazy rozwoju okablowania mózgu w ciągu całego życia człowieka
mówi dr Alexa Mousley, stypendystka Gates Cambridge, która kierowała badaniami.
Neurobiolodzy Cambridge zidentyfikowali pięć okresów w rozwoju ludzkiego mózgu. To perspektywa, która może nieco zmienić sposób, w jaki myśleliśmy dotąd o dorastaniu i dojrzewaniu:
- dzieciństwo – od narodzin do 9. roku życia,
- dojrzewanie – od 9. do 32. roku życia,
- dorosłość – od 32. do 66. roku życia,
- wczesne starzenie się – od 66. do 83. roku życia,
- późne starzenie się – od 83. roku życia do śmierci.
Z wniosków neurobiologów wynika, że dorosłość jest najdłuższą fazą życia mózgu, która może trwać nawet ponad trzy dekady. „Epoka ta charakteryzuje się wydajnością połączeń zarówno w obrębie określonych obszarów, jak i szybką komunikacją w całym mózgu, co wiąże się z poprawą sprawności poznawczej” – czytamy w opracowaniu. To znaczy, że mózg aktywnie reorganizuje swoją strukturę, co wpływa m.in. na obszary myślenia czy regulowania emocji.
– Opierając się wyłącznie na architekturze neuronowej, odkryliśmy też, że zmiany w strukturze mózgu typowe dla okresu dojrzewania kończą się około trzydziestki – dodaje dr Mousley. Zaznacza, że choć ma wyraźny początek, to jego koniec jest znacznie trudniejszy do określenia z punktu naukowego.
Wnioski
Badanie pokazuje, że faktyczne dojrzewanie następuje znacznie później niż w tradycyjnym ujęciu dorosłości, umieszczanym w przedziale wiekowym 18–25 lat. Innymi słowy: dwadzieścia parę lat to wciąż naturalny okres kształtowania, a nie zawsze czas na dorosłość i dojrzałość w pełnym rozumieniu, do jakiego jesteśmy przyzwyczajeni. W czym może pomóc rozpoznanie i wyróżnienie etapów rozwoju mózgu?
Zrozumienie, że strukturalna podróż mózgu nie jest kwestią stałego postępu, ale raczej jednym z kilku głównych punktów zwrotnych, pomoże nam określić, kiedy i w jaki sposób jego struktura jest podatna na zakłócenia
mówi prof. Duncan Astle, profesor neuroinformatyki Uniwersytetu Cambridge.
– Wiele schorzeń neurorozwojowych, psychicznych i neurologicznych jest powiązanych ze sposobem, w jaki zbudowany jest mózg. W rzeczywistości różnice w strukturze mózgu przewidują trudności z koncentracją, językiem, pamięcią i wieloma innymi zachowaniami – podsumowuje.
Więcej w tym temacie:
Dziennikarz serwisu internetowego GQ.pl i papierowego GQ Poland. Wcześniej tworzył treści i content beauty w Glamour.pl jako redaktor online działu urody. Dziś w GQ Poland odpowiada za tematykę self-care w pełnym wymiarze – od pielęgnacji i kosmetyków (ma słabość do koreańskich), przez perfumy, po trendy i zjawiska, przybliżając czytelnikom i czytelniczkom nowoczesne podejście do troszczenia się o siebie. Po godzinach najchętniej znika ze swoim psem Heniem lub gra w tenisa. Jego comfort movie to „Nigdy w życiu” (podobno zawsze chciał być jak Judyta), a jako wierny od dziecka Potterhead wraca do filmów o Harrym Potterze kilka razy w roku – i dalej marzy o istnieniu magii.
Tagi
Reklama
Lubisz GQ?
Włącz reklamy, by nas wspierać.
Czytaj więcej
Psychologia i relacje
Nie pytaj, czy wracać do byłej. Zapytaj, co nowego możecie sobie dać
Ponad dwie dekady po rozstaniu Michał Wiśniewski i Mandaryna znów są razem. W międzyczasie każde z nich zdążyło przeżyć osobne życie, a w przypadku Wiśniewskiego także kolejne małżeństwa. Taka historia aż prosi się o romantyczną puentę o miłości, która przetrwała próbę czasu.
Psychologia i relacje
Czy Strava może okazać się nowym Tinderem?
Internet i aplikacje coraz częściej zastępują bezpośredni kontakt między ludźmi – także ten pierwszy. Pandemia dodatkowo przyspieszyła ten trend, a jednocześnie wywołała boom na aktywność fizyczną – szczególnie outdoorową i grupową. Wraz z popularnością sportowych społeczności rośnie liczba użytkowników aplikacji takich jak Strava, które dla wielu stały się nową przestrzenią poznawania ludzi – niczym Tinder dla aktywnych.
Psychologia i relacje
Niewerbalny język miłości ojców. Dlaczego łatwiej umyć samochód, niż powiedzieć „kocham”?
Okazywanie uczuć i emocji nie musi być wyłącznie werbalne. – W przypadku ojców to, co najważniejsze, częściej bywa wyrażane za pomocą gestów – mówi nam psychoterapeuta Michał Pozdał.
Psychologia i relacje
„I że cię nie opuszczę... aż do kolejnych motyli w brzuchu”. Czemu zdradzamy?
Skoro coraz bardziej kontestujemy monogamię, a prawo i obyczaje nie zmuszają nas do niej tak silnie, jak naszych przodków, to czemu wciąż wybieramy niewierność zamiast etycznej poliamorii?
Psychologia i relacje
Czy szczęścia naprawdę można się nauczyć? Pytamy Ewę Woydyłło
Nie nazwałabym szczęścia kompetencją, ale jak najbardziej zgadzam się z tym, że ponosimy odpowiedzialność za jego osiągnięcie – mówi nam dra Ewa Woydyłło.
Psychologia i relacje
Obsesja samodoskonalenia i friction-maxxing. Jak wpadliśmy w pułapkę bycia lepszą wersją siebie?
Kult nieustanne samodoskonalenia trwa. Po jednej stronie mamy pogoń za lepszym wyglądem i próbą zatrzymania biologicznego zegara. Po drugiej – friction-maxxing, który ma przywracać nam sprawczość. Gdzie szukać rozwiązań i – co ważniejsze – jak nie stracić w tym siebie?
Psychologia i relacje
Myślisz, że jesteś dobrym partnerem. Eksperci mają inne zdanie
Nie chodzi o wielkie gesty. Chodzi o to, czy naprawdę słuchasz, czy potrafisz odpuścić rację i czy wiesz, czego twój partner lub partnerka tak naprawdę potrzebuje – zanim sami ci o tym powiedzą.
Psychologia i relacje
Nie dorastamy, bo nas na to nie stać?
Wielu z nas wychowali zupełnie niedojrzali i niegotowi do roli opiekunów rodzice, ale słyszymy, że to my jesteśmy zdziecinniali. A co powiedzieć o apologetach i architektach systemu, w którym ciężka, uczciwa praca nie gwarantuje stabilności?