Raport trendów wiosna/lato 2027. Sześć zjawisk, które zdominują nadchodzący sezon

Tymczasem moda męska pozostaje laboratorium pomysłów – bardziej eksperymentalnym, swobodniejszym i zwyczajnie ciekawszym. Nic dziwnego, że coraz więcej redaktorów z większym entuzjazmem czeka na tygodnie mody męskiej niż na kobiece pokazy.

Oczywiście męska moda również zmaga się z tymi samymi problemami, co damska – choćby kultem nierealistycznej sylwetki. Wciąż jednak unosi się nad nią przyjemny duch laissez-faire. Projektanci sprawiają wrażenie, jakby mieli odrobinę więcej wolności, mniej komercyjnej presji i większą ochotę, by coś… zbroić. A w modzie właśnie te kontrolowane błędy niemal zawsze okazują się najseksowniejsze. To być może ostatni fragment luksusowego rynku, w którym nie wszystko musi być natychmiast zrozumiałe, instagramowe i perfekcyjnie dopracowane.

Choć mówimy o ubraniach, które do sklepów trafią dopiero za pół roku, już dziś warto czerpać inspiracje zarówno z kolekcji największych domów mody, jak i tych bardziej niszowych marek funkcjonujących poza radarem mediów społecznościowych. Oto sześć zjawisk, które najbardziej zachwyciły mnie na wybiegach sezonu wiosna–lato 2027.

Paleta Almodóvara

Wystarczy obejrzeć jeden film Pedro Almodóvara, by zrozumieć, że hiszpański reżyser jest równie wybitnym kolorystą, co narratorem. W tym sezonie trudno oprzeć się wrażeniu, że projektanci studiowali kadry z Kiki, Przerwanych objęć czy Bólu i blasku niczym wzorniki Pantone.

Pomidorowoczerwony żakiet w Celine, spodnie w odcieniu rozgrzanej słońcem terakoty u Jacquemusa czy jedwabny płaszcz w elektryzującej cytrynie u Givenchy pokazują, że inspiracji szukano właśnie w pełnych temperamentu scenach Almodóvara. Najważniejsza zmiana dotyczy jednak sposobu łączenia kolorów. Zapominamy o podręcznikowych zasadach: błękit spotyka turkus, pomarańcz flirtuje z fioletem, a szmaragdowa zieleń bez najmniejszych wyrzutów sumienia ląduje obok musztardy, jak u Auralee. Hiszpański mistrz z pewnością pobłogosławiłby to kolorystyczne szaleństwo.

W negliżu

Buduarowa estetyka od kilku sezonów podbija modę damską, ale chyba nikt nie spodziewał się, że z taką siłą wkroczy również do męskiej garderoby.

Simone Rocha rozpoczęła ten flirt już podczas Pitti Uomo, pokazując bokserkowe szorty wykończone koronką i bieliźniane topy ozdobione kokardami. Josef Lazo i Andreas Schmidl z Lazoschmidl idą jeszcze dalej – spodnie zastępują skąpymi slipami, a koszule traktują bardziej jak narzutki niż ubrania. Ekspozycja torsu staje się najważniejszym elementem stylizacji.

U Willy'ego Chavarrii klasyczny T-shirt zostaje efektownie udrapowany wokół szyi, odsłaniając klatkę piersiową, z kolei ERL proponuje różową koszulę noszoną wyłącznie z majtkami i skarpetkami – zestaw balansujący między piżamą i estetyką looksmaxxingu. Nigdy wcześniej bycie w negliżu nie było tak hot.

Nowy vintage

Jeśli Prada w ubiegłym sezonie rozpoczęła fascynację patyną, tej wiosny reszta branży podążyła dokładnie tym samym tropem. Powstaje coś, co można nazwać nowym vintage - ubrania projektowane tak, by już od pierwszego dnia wyglądały, jakby miały za sobą własną historię. I co najważniejsze: z każdym kolejnym sezonem będą prezentować się jeszcze lepiej.

John Wrazej w Ralph Lauren odświeża amerykański styl preppy poprzez wędkarskie kurtki i rugby shirts wyglądające jak znaleziska z małego sklepu vintage w Montanie. Jonathan Anderson ubiera swoich flanerów w postrzępione marynarki, sprane dżinsy i haftowane szlafroki, które równie dobrze mogły pamiętać czasy secesji.

Najbardziej poetycko robi to jednak Luca Magliano. Inspiracją stała się dla niego patyna starej fotografii i pamięci. Jego ubrania pachną wyobrażonym papierosowym dymem, rozlanym winem i całonocnymi imprezami w zapomnianych klubach gdzieś na obrzeżach Bolonii czy Mediolanu. To moda, która nie udaje nowości – celebruje ślady życia.

Garderoba jak kolaż

Michael Rider w debiutanckiej kolekcji dla Celine traktuje męską garderobę jak gabinet osobliwości. Największą przyjemność sprawia obserwowanie, jak zderza ze sobą elementy, które teoretycznie nie mają prawa współistnieć.

Turkusowy satynowy cummerbund zostaje przewiązany na plażowej tunice. Zabytkowa broszka, wyglądająca jak znalezisko z paryskiego targu antyków Paul Bert Serpette, trafia na golf. W monochromatycznej beżowej stylizacji nagle pojawia się pojedyncza czerwona skórzana rękawiczka, która całkowicie zmienia charakter sylwetki. Im mniej coś pasuje, tym lepiej.

Podobnym tropem podąża Alessandro Michele w Valentino, zestawiając bawarskie żakiety z wyblakłymi czapkami z daszkiem czy panterkowe płaszcze ze sportowymi spodniami w lampasy. Dla tych, którzy wolą bardziej kontrolowane szaleństwo, Paul Smith proponuje luźne szare garnitury ożywione kolekcją drobnych broszek. To dowód, że dziś styl buduje się bardziej przez intuicję niż przestrzeganie zasad.

Gotowi na upały

Najważniejszym – i najbardziej odczuwalnym – tematem paryskiego tygodnia mody były rekordowe upały. Nic więc dziwnego, że projektanci zaczynają projektować nie tylko pod estetykę, lecz także pod zmieniający się klimat.

Julian Klausner w Dries Van Noten pokazał oversize'owe tank topy, koszule, a nawet płaszcze uszyte z lekkich jak mgła transparentnych tkanin. Jonathan Anderson w Diorze zaproponował z kolei przezroczyste marynarki noszone na klasycznych białych koszulach. Efekt przypomina morską bryzę przynoszącą ulgę po dniu spędzonym w czterdziestostopniowym upale.

Transparentność przestaje być jedynie zmysłowym zabiegiem. Staje się odpowiedzią na rzeczywistość, w której globalne ocieplenie będzie coraz silniej wpływać na to, jak projektujemy i nosimy ubrania.

Miejski surfer

Paryski dandys? W tym sezonie zamienia mokasyny na deskę surfingową.

Projektanci zgodnie przenoszą mężczyzn z miejskich bulwarów na plażę, choć bardziej niż opalanie interesuje ich kultura surfingu. W Celine Michael Rider pokazuje ultradopasowane spodnie z pianki i neoprenowe topy przypominające profesjonalne stroje do nurkowania. Isabel Marant zabiera nas na wyimaginowane wybrzeże między Kalifornią a Biarritz – są sprane dżinsy, kolorowe T-shirty i naszyjniki z muszelek oraz korali.

W Louis Vuitton Pharrell Williams poszedł o krok dalej. Nie tylko scenografia nawiązywała do oceanu – również sylwetki wyglądały jak luksusowe wyposażenie surfera. Neoprenowy komplet pokryty monogramem LV, garnitur noszony z czapką z daszkiem i deską surfingową pokazują, że nowy luksus coraz częściej pachnie słoną wodą, kremem z filtrem i letnią wolnością.

Jeśli z wybiegów sezonu wiosna–lato 2027 płynie jedna wspólna lekcja, brzmi ona wyjątkowo prosto: moda znów ma sprawiać przyjemność. Ma być kolorowa, nieco niedoskonała, czasem absurdalna i odważnie osobista.