Pokaz, jakiego w Polsce jeszcze nie było!

Do pokazu redakcja GQ zaprosiła młodych, zdolnych twórców, absolwentów i adeptów Akademii Sztuk Pięknych z Polski i Antwerpii. To twórcy, którzy wychodzą poza utarte schematy mody męskiej, śmiało przesuwając granice nie tylko w dziedzinie kroju czy konstrukcji, ale także granice ról płciowych. Niczym nieskrępowaną wizję artystyczną łączą z unikatowością i kunsztem wykonania. Po swojemu interpretują męską sylwetkę. Wyraziste projekty zyskały jeszcze więcej wyrazu na wybiegu, dzięki zaprezentowaniu ich przez świetnych modeli, którzy mają na swoim koncie liczne zagraniczne sukcesy: zarówno globalne kampanie najbardziej znanych projektantów oraz marek odzieżowych, jak i udział w pokazach największych domów mody podczas zagranicznych fashion weeków.

– Casting był bardzo precyzyjny i polegał na zebraniu doświadczonych polskich modeli, którzy od lat są obecni na zagranicznym rynku i którzy ugruntowali swoją pozycję w branży – mówi Marcin Brylski, koordynator pokazu i autor castingu. – Obok nich zaangażowaliśmy młodych chłopaków, którzy pomimo wieku 18-20 lat, mają za sobą pasmo sukcesów w takich domach mody jak: Saint Laurent, Dior czy Loewe.

Na wybiegu podczas wieczornego pokazu GQ, mogliśmy oglądać takich tytanów pracy w męskiej modzie, jak Anatol Modzelewski, Dominik Sadoch czy Przemek Szubert. Każdy z nich właściwie nieprzerwanie od lat pracuje dla największych nazwisk w modzie i każdy wystąpił kilkakrotnie w globalnych kampaniach męskich marek odzieżowych. Widzieliśmy także Maxa Barczaka, Mateusza Chmielewskiego, Pawła Bińczaka i Stasia Zienkiewicza, którzy mają na swoim koncie liczne wybiegi: od Hermesa, Versace, Zegnę, po Dsquared2, Emporio Armani, Dunhill i Fendi.

Grupę młodych, choć już nie debiutantów, bo o ugruntowanej pozycji zagranicznej, reprezentowali tacy modele, jak: Nataniel Busa (twarz kampanii Saint Laurent czy Amiri), Leonidas Małolepszy (ulubieniec JW Andersona podczas jego kreatywnych sterów w Loewe), Kris Wardak (ma na koncie kampanie zdjęciowe w Bottega Veneta czy Ferragamo), Rysio Niemiec (zatrudniony przez marki Bally, Dries Van Noten i Comme des Garcons).

Zawodowe osiągnięcia pozostałych modeli również imponują. Wielu z nich spotykało się na wspólnych światowych wybiegach albo przez lata pracowało dla tych samych brandów. Byli świeżymi odkryciami kreatorów, stawali się twarzami kampanii, podpisywali kontrakty exclusive i rok po roku kroczyli po wybiegach w Mediolanie, Londynie i Paryżu. Można tu śmiało wymienić zarówno Brunona Skrzyszowskiego, Radosława Hada-Jasikowskiego, Bartosza Niewiadowskiego, Grzegorza Chańko, Franka Porembę czy Konstantyna Damiana Zalewskiego.

Kuba Sańczuk stał się odkryciem Prady, Mateusz Gryglas zachwycił Anthonego Vaccarello, dyrektora kreatywnego Saint Laurent, a Miłosz Szymbor Yohji Yamamoto. Z kolei Tomek Labiś uświetnił wybieg marek Dolce&Gabbana i Giorgio Armaniego w Mediolanie. Naszą listę zamykają Damian Starczyk, który ma na koncie pracę u Toma Forda i Diesel’a oraz Jakub Grabski (Givenchy, Valentino), Ignacy Kmiecik (LGN Louis Gabriel Nouchi) i Simon Bielusiak (Balenciaga).

Wśród zaprezentowanych kolekcji, które zostały wyselekcjonowane przez redakcję przy zaangażowanym wsparciu merytorycznym Michała Szulca, projektanta i wykładowcy Łódzkiego ASP, poznaliśmy m.in. niezwykle baśniową i „kostiumograficzną” opowieść o postaciach zakotwiczonych w wyobraźni projektanta Dawida Brzezińskiego. W jego kolekcji zatytułowanej „Portret” dominują odcienie szarości i ubrania stworzone z dzianin, wykonane głównie techniką filcowania lub plisowania.

Obejrzeliśmy także wyrazistą, zawierającą elementy ludyczne i przemycającą nagie torsy kolekcję Alexa Hayela, w pełni inspirowaną Narodowym Baletem Gruzji. Znajdziemy tu rozbudowane przestrzenne konstrukcje, futrzane elementy i autorskie nakrycia głowy. Z kolei Marlena Krawczyk zabiera nas swoimi projektami do wspomnień z dzieciństwa związanych z tkaninami i wystrojem domu dziadków, które projektantka umiejętnie przełożyła na współczesne fasony i użytkową sylwetkę.

Zuza Wilczyńska zaserwowała nam współczesny miks mody użytkowej i inspiracji tradycyjnymi strojami oraz architekturą Azji Centralnej. Membranowe kurtki, plecaki czy ściągacze czerpią z pełnego bogactwa folku. Zupełnie inną wizję swojej kolekcji „Polisher” miał Gabriel Data, który nawiązał do uroczystych strojów królów polskich czy symboli narodowych. Efektem są konstrukcyjne siatki z lat 70. i 80., oraz klasyczne krawiectwo męskie, wyróżniające się precyzją wykonania oraz detalem.

Kolekcja Macieja Stańczaka powstała przede wszystkim z materiałów i przędz z drugiego obiegu oraz deadstocku, a jej inspiracją była seria zdjęć „High Fashion” Pawła Jaszczuka przedstawiająca pijanych pracowników biurowych z Tokio śpiących na ulicach oraz kolory i formy z obrazów Edyty Hul. Natomiast punktem wyjścia do stworzenia kolekcji przez Artura Majkę, był „Umysł przeciążony informacjami i bodźcami, które prowadzą do chaosu”. Znajdziemy tu opinające gorsety, konstrukcje przypominające kaftany bezpieczeństwa trzymają ciało w ryzach i obszerne skórzane płaszcze.

Klasyczna elegancja z lat 90. i teatralność przełomu XIX i XX wieku – to główne motywy kolekcji „Secret of Soul” autorstwa Rafała Klaczy. Sylwetki lawirują między kanonami męskości i kobiecości, łącząc je w nieoczywisty sposób z wyraźnie poszerzonymi ramionami i z mocno podkreśloną talią. Za to Karolina Pieniążek nawiązuje do nocnej garderoby i śmiało czerpie m.in. z ery wiktoriańskiej oraz form damskich strojów z lat 20. XX wieku, interpretując je w zaskakujący sposób. Widzimy tu śmiałe surrealistyczne fasony i dekonstrukcję bieliźnianych gorsetów.

W kontrze do całości stoją projekty Aleksandra Stacherzaka, którego interesuje środowisko uliczne i zachowanie grupy. W zrozumieniu polskiej ulicy pomogła mu lektura „Wojny polsko-ruskiej pod flagą biało-czerwoną” Doroty Masłowskiej. W kolekcji dostrzegamy wyraźne zakotwiczenie w streetwearze, przeskalowane formy i kontrastujące elementy ubioru.