Wielka domówka u Biebera: co zapamiętamy z tegorocznej Coachelli?

Czy headlinerzy dostarczyli show na miano pierwszej linii? Jakie gatunki zdominowały festiwalowe sceny? Czy obyło się bez kontrowersji? Oba weekendy Coachelli są zawsze gigantycznym wydarzeniem i symbolicznym początkiem sezonu festiwalowego na świecie. Jak w tym kontekście wypadła tegoroczna edycja popularnego amerykańskiego festu?

Justin Bieber YouTube party

Wszyscy mówią o największym YouTube party w historii. Headliner drugiego dnia, Justin Bieber, postanowił odpalić ikoniczne momenty swojej kariery na wielkim ekranie. Właściwy koncert przeistoczył się w gigantyczną domówkę, podczas której Kanadyjczyk podśpiewywał do youtube’owych fragmentów. Końcowa sekwencja występu opublikowana na oficjalnym IG festiwalu przebiła właśnie 100 milionów wyświetleń. Bieberomania ponownie przekroczyła najśmielsze oczekiwania. Sh*t cray.

Nostalgia everywhere

Na papierze tegoroczny line-up sprawiał wrażenie sentymentalnego. Sporo gitarowych dźwięków, wyczekiwane powroty i potencjał na momenty, w których starzejący się millenialsi uronią symboliczną łezkę. Viralowe wykonanie „Porcelain” przez Moby’ego, sceniczny reunion Diplo i M.I.A. przy okazji „Paper Planes" albo wielki comeback The xx, których charakterystyczne brzmienie odblokowało memory lane u wszystkich, którzy załapali się na szczyt popularności grubo ponad dekadę temu. 

Były międzypokoleniowe mosty, jak wspólne wykonanie utworu „1979” The Smashing Pumpkins z Sombrem. David Byrne, który w lipcu zagra na Open’erze, udowadnia, że nadal jest w koncertowej czołówce. Nostalgia posiada nie tylko rockową twarz, bo kiedy Disclosure odpalili „Latch”, od którego zaczęłą się ich wielka kariera, wiele osób bankowo poczuło rozlewające się po sercu ciepło. Mógłbym nie dodawać, że przełomowy singiel skończy w przyszłym roku 15 lat, ale jak to się mówi: it is what is it. 

Trap w cieniu

Co było widoczne w teorii zostało zaprezentowane w praktyce. Głosy o trapowej recesji często są na wyrost, ale nie da się ukryć, że tegoroczny festiwalowy sezon ma znacznie bardziej gitarowo-popowy wydźwięk. Czynników, które to spowodowały jest co najmniej kilka, a to nie miejsce na szczegółową analizę. Co działo się na Coachelli? Young Thug, ubiegłoroczny headliner CLOUT, zaprezentował nową fryzurę. Central Cee wystąpił w customowej bluzie GAP. Debiutujący talent Fakemink porwał publikę, udane występy zaliczyli Sexyy Red czy Swae Lee, ale w zasadzie nic nie przebiło się do festiwalowych highlightów. Chociaż: może nie trapowe, ale klasycznie hip-hopowe show Clipse, u których na perkusji zagrał Travis Barker? Cool. Analogicznie, zawsze genialna Little Simz z zespołem to absolutny peak rapowych performansów. 

Mniejsze nazwiska robią hype

Headlinerzy przyciągają wzrok na plakacie i sprzedają bilety, ale często to właśnie niszowi artyści dostarczają najciekawsze koncerty. Blood Orange czy FKA twigs dawno są już w mainstreamowej topce, ale nadal tworzą unikatową i niekłaniającą się bieżącym trendom muzykę, a ich występy dostarczyły skrajnej palety emocji. Powszechnie uwielbiana Pinkpantheress jest prawdziwą diwą, a Oklou konsekwentnie udowadnia, że w temacie introwertycznego popu nie ma sobie równych. Przebojem wdarła się też wokalistka Slayyyter, która w ostatnim czasie notuje spore zainteresowanie na fali popularności albumu „Worst Girl in America".

Azjatycka dominacja?

Pop ze wschodniej części globu już dawno stał się globalnym fenomenem, ale w ostatnim czasie jego impakt zdecydowanie przybiera na sile. Emocjonujące występy Taemina oraz zespołów Katseye, Bigbang czy Bini są być może zwiastunem jeszcze większej koreańsko-japońskiej ekspansji w temacie popu na Coachelli.