Osobisty Bedoes to najlepszy Bedoes

Brytyjski raper Dave, laureat Mercury Prize, na każdej płycie ma utwór będący wyczerpującym strumieniem świadomości. Analizującym życiowe doświadczenia, odnoszącym się do krytyki, wspominającym najbliższych.

Jak to się ma do Bedoesa 2115? Z artystą z Londynu Borysa łączy nie tylko wiek. Obaj urodzeni w 1998 roku. Obaj przeżywają swoje lata dwudzieste jako osoby rozpoznawalne, o statusie gwiazdy. Obaj przeszli w swoim życiu wiele ciężkich momentów, obaj wyciągają ogrom wniosków i nieustannie się rozwijają. Zarówno w kwestii muzycznej, jak i personalnej.

Wzruszający „My 27th Birthday” Dave’a to poetycki, wybitny lirycznie i minimalistyczny utwór. Z kolei pierwszy solowy singiel – wyłączając beef z Eripe – Bedoesa po pięciu latach ciszy to seria potężnych strzałów. W klipie znalazły się wizualne nawiązania do poszczególnych etapów kariery. Nie bez przyczyny w produkcji pojawił się wieloletni przyjaciel i współpracownik rapera z Bydgoszczy – Kubi Producent. Jeden z najbardziej utytułowanych beatmakerów w kraju napisał, że to najważniejszy numer, jaki kiedykolwiek zrobił. Włożył w nie całe serce, duszę i wszystkie emocje, jakie w nim siedziały.

Prawie siedem minut długości. Odniesienia do nieustannej krytyki, wspomnienie bliskich, którzy odeszli, wyznanie miłości oddanym fankom i fanom. Numer zaczyna się od cytatów różnych – mniej lub bardziej znanych – person. „Pan Bedoes, populizm pod publiczkę”. „Bedoes to, wiadomo, jebać, no, od zawsze”. „Bedoes, Bedopies młodszego pokolenia jest najlepszym artystą”. „Jestem Bedoesiarą” – mówi Dziarma.

W intro teledysku pojawia się cytat ze Starego Testamentu. Klasycznie dla rapera – jest podniośle. Później wjeżdża topowy Borys: zmotywowany, refleksyjny, rozliczający się z przeszłością i patrzący w przyszłość. Pierwsza minuta to wspomnienie odejścia z SBM Label, trudnej relacji z Białasem, który „znaczył dla niego tyle samo, co tata”. Budowanie napięcia i przedłużony wstęp przed wybuchem, który następuje w okolicach 1:35. Bedoes krzyczący: „Kiedyś powiedziałem, że jak będzie trzeba, to zrobię, co trzeba. I trzeba teraz”. Ciary, dawno nie było tak mocnego wjazdu w numer. A potem pięć minut czystego strumienia świadomości.

Można nie lubić Bedoesa, ale nie można mu odmówić potężnego skillsetu. Borek zmienia flow, jak White 2115 fury. Wkurwiony, sentymentalny, melodyjny, krzyczący. Pełna paleta głosowej modulacji 27-letniego rapera. Bedoes żywi się spadającym na niego hejtem. Nic go tak nie motywuje, jak obelgi i groźby: „Więcej kłamstw i więcej dissów; więcej plujcie mi na imię, bo wtedy najbardziej czuję, że żyję”. Strzela w tych, którzy wytykali mu błędy, którzy krytykowali za pierwszą lepszą wpadkę, którzy tylko czekali na potknięcia.

Szef ekipy 2115 wjeżdża z nawijkowym tour de force. Wspomina bójkę z Filipkiem, kiedy stanął w obronie słabszych, a która urosła do rangi mema. Odnosi się do trudnego dzieciństwa, kiedy w ubóstwie wychowywały go babcia i mama i „żeby zaoszczędzić parę złotych, w jednej wodzie kąpały się trzy osoby”. Odsłania się przed słuchaczami: „Moim największym wstydem jest to, że długo moczyłem się w łóżko/Nie umiałem wiązać butów, bez pluszaka nie umiałem usnąć”. To nie pierwszy raz, kiedy Bedoes nie zgrywa twardego, zdystansowanego mężczyzny, tylko otwarcie mówi o słabościach i emocjach.

Wciąż nawija o rodzinie – że jego tata nie żyje, że musiał szybciej dorosnąć, albo kiedy mama zachorowała na raka podczas nagrywania „Rewolucji romantycznej”. I kiedy odszedł ukochany dziadek Leszek, którego śmierć była zresztą przyczyną dłuższej muzycznej przerwy Borysa. W domyśle zapowiada też przedłużenie rodu Przybylskich, rzucając: „Będę ojcem, będę mężem, muszę zmądrzeć, ale, kurwa, nie chcę” i robiąc w klipie symboliczny handshake z życiową partnerką, narzeczoną Roksaną.

W klipie pojawiają się poszczególne ery założyciela 2115. Kadry będące swoistym hołdem dla „Kwiatu polskiej młodzieży”, „Rewolucji romantycznej” czy „Gustawa”. To samo w warstwie muzycznej – kiedy Bedoes odnosi się do poszczególnych albumów, Kubi modyfikuje brzmienie bitu. Teledysk Pata Kustomsa to konkretna emocjonalna jazda i nawet jak jest śmiertelnie poważnie, to Bedoes potrafi rozładować atmosferę plastyczną grą: zawadiackim uśmieszkiem, celnym punchline’em czy bezpośrednią gestykulacją. Co tu dużo mówić, jest to produkcja zrobiona z rozmachem godnym warstwy muzycznej i lirycznej.

Bedoes od zawsze robił hip-hop: „Jak było hejtów siedem, siedemnaście czy siedemdziesiąt”. Premierowy singiel „Kamień z serca” to prawdziwy hip-hop. I powrót prawdziwego Borysa z Bydgoszczy. Witajcie w czasach „Zemsty”.