„Ród smoka” wraca. Harry Collett i Tom Glynn-Carney o nowym sezonie

W świecie „Rodu smoka” walki smoków bywają najbardziej widowiskowe, ale to ludzie pozostają najbardziej niebezpieczni. Tom Glynn-Carney i Harry Collett dobrze o tym wiedzą. Ich bohaterowie – król Aegon Targaryen i Jacaerys Velaryon – wchodzą w trzeci sezon serialu HBO Max naznaczeni wojną, rodzinnymi traumami i coraz większą odpowiedzialnością. Choć jeden walczy o odzyskanie własnej godności, a drugi próbuje ochronić matkę i przyszłość swojego rodu, obaj aktorzy są zgodni: konsekwencje konfliktu dotkną ich postacie równie boleśnie

Postaci przechodzą metamorfozę 

Dla Toma Glynna-Carneya najnowsze wcielenie Aegona było niemal stworzeniem nowej postaci. Po wydarzeniach poprzedniego sezonu (jego brat Aemond próbował go zgładzić, by móc samemu zasiąść na Żelaznym Tronie) król jest fizycznie okaleczony i psychicznie złamany. Jak przyznaje aktor, dużą rolę w budowaniu tej przemiany odegrała sama charakteryzacja.

– Protezy ograniczały moje ruchy i nieustannie przypominały mi, że Aegon został trwale okaleczony. To pomagało mi wejść w jego stan psychiczny – mówi. – Ale ta trauma daje mu też determinację. Będzie musiał stoczyć jeszcze niejedną bitwę.

Mummy issues

Jeśli jednak Aegon walczy o odzyskanie siebie, Jacaerys, grany przez Harry’ego Colletta, skupia się przede wszystkim na rodzinie. Aktor nie zgadza się z opinią, że jego bohater podważa decyzje Rhaenyry wyłącznie z młodzieńczego buntu.

– On wie, że jego matka potrafi rządzić. Jest po prostu nadopiekuńczym synem. Owszem, czasami zachowuje się jak rozwydrzony i nastolatek z burzą hormonów, ale przede wszystkim chce ją chronić – tłumaczy.

Obaj aktorzy podkreślają, że trudne dzieciństwo ich bohaterów odcisnęło na nich wyraźne piętno. Glynn-Carney uważa, że nie da się uciec od wpływu własnej historii.

– Wszyscy jesteśmy wytworami ludzi, którzy nas wychowali, i środowiska, w którym dorastaliśmy – stwierdza.

Collett dodaje, że choć zarówno Jacaerys, jak i Aegon wychowywali się w skomplikowanych rodzinach, nie postrzega ich jako postaci owładniętych żądzą władzy.

– Chodzi bardziej o zachowanie ciągłości rodu i pozostawienie po sobie dziedzictwa – wyjaśnia.

To nie smoki, to ludzie

Paradoksalnie, mimo że „Ród smoka” opowiada o latających jaszczurach, to właśnie ludzie pozostają największym zagrożeniem. Zdaniem Harry’ego Colletta prawdziwym potworem jest sama wojna.

– Ona niczego nie rozwiązuje – mówi krótko.

Tom Glynn-Carney rozwija tę myśl znacznie szerzej.

– Ludzie mają fatalną skłonność do rozwiązywania problemów przy użyciu przemocy. Ostatecznie każda wojna jest wynikiem decyzji człowieka. Nic nie dzieje się samo.

Choć serial kojarzy się z monumentalnymi efektami specjalnymi, dla aktorów równie ważna jest możliwość całkowitego zanurzenia się w tym świecie. Sceny lotów na smokach, realizowane na ogromnych mechanicznych konstrukcjach, Tom wspomina z wyraźnym rozbawieniem.

– To jak kolejka górska. Jedyną rzeczą, za którą nie będę tęsknił, są gigantyczne wiatraki. W peruce i przy takim podmuchu czasami trudno było oddychać.

Efekt „wow”

Collett z kolei najbardziej pamięta pierwszą wizytę w sali z Malowanym Stołem na Smoczej Skale.

– Na ekranie wygląda niesamowicie, ale na żywo robi jeszcze większe wrażenie! – wspomina z entuzjazmem. – To był dla mnie moment ogromnego zaskoczenia. Później podobne uczucie wróciło, kiedy oglądam gotowy serial i po raz pierwszy zobaczyłem efekty specjalne.

Praca przy „Rodzie smoka” pozostaje dla obu doświadczeniem wyjątkowym. Glynn-Carney podkreśla, że największą wartością nie jest rozpoznawalność czy kolejne zawodowe możliwości, ale nieustanna nauka.

– Jestem aktorem od dziesięciu lat i wciąż się uczę. Każdego dnia ten serial zmuszał mnie do wychodzenia ze strefy komfortu. Presja jest ogromna, ale właśnie dzięki temu rozwijam swój warsztat.

Harry Collett nie próbuje nawet konkurować z tą odpowiedzią.

– Nie przebiję tego! – śmieje się.

A co napędza Aegona po wszystkim, co stracił? Odpowiedź Toma Glynna-Carneya okazuje się zaskakująco prosta.

– Chce odzyskać godność. To ironiczne, bo wcześniej mówił, że godność nic dla niego nie znaczy i liczy się tylko zemsta. Dopiero kiedy ją stracił, zrozumiał, jak bardzo była ważna. Przez cały sezon próbuje ją odnaleźć na nowo.