W jakim outficie koncertuje Taco Hemingway? Stylista Konrad Sławiński o kreacjach rapera z †††OUR

Najpierw Mata, później Taco. W formie dwóch aktów i suplementu. Z gośćmi – zjawiskową Livką i niespodziewanym Bedoesem 2115, który uświetnił warszawskie show. Koncerty w ramach 2026 †††OUR są de facto spektaklem: skrzętnie wyreżyserowanym, z przemyślaną choreografią i imponującą scenografią. Taco Hemingway snuje opowieść z ostatniego albumu i robi przelot przez kilka najmocniejszych hitów w dorobku. 

W najbliższy weekend (30-31 maja) trasa zakończy się dwoma koncertami w Krakowie. Udało mi się złapać stylistę artysty, Konrada Sławińskiego, który opowiedział GQ Poland o procesie powstawania i koncepcie stojącym za outfitem warszawskiego rapera. Jakie były największe wyzwania, jak poszczególne kreacje nawiązują do płyty „Latarnie wszędzie dawno zgasły" i samego spektaklu oraz jak stylizacje różnią się na poszczególnych przystankach trasy.

Jak wygląda proces kreatywny i przygotowanie do tak gigantycznego wydarzenia, jakim jest ogólnopolska trasa w największych halach – w tym koncert na PGE Narodowym – w kontekście stylizacji głównej gwiazdy.

Cały proces kreatywny rozpoczyna się kilka miesięcy przed startem trasy. W przypadku artysty takiego jak Taco Hemingway ogromne znaczenie ma autentyczność. Jego wizerunek przez lata opierał się na kontrolowanym minimalizmie i „anty-gwiazdorskości”. Dlatego stylizacja nie może wyglądać jak przebranie, ani kampania luksusowego domu mody. Nie może być oderwana od jego persony. Nawet przy największym stadionie widz musi mieć poczucie: „to nadal Taco”. Stylizacja powinna wyglądać naturalnie, nawet jeśli stoi za nią pół roku pracy, kilka fittingów i ogromny budżet produkcyjny.                           

W jaki sposób outfity nawiązują do albumu „Latarnie wszędzie dawno zgasły”? Jak wpisują się w koncept choreografii, scenografii i całego spektaklu?

Album „Latarnie wszędzie dawno zgasły” sam w sobie ma bardzo silny język wizualny i emocjonalny – nocne miasto, wyobcowanie, melancholia, bezsenność, późna dorosłość. Warszawa jako organizm po imprezie, światło, które gaśnie zamiast eksplodować. Zależało mi, aby pokazać to również w stylizacjach Taco – dlatego zdecydowaliśmy się utrzymać wszystko w dość ciemnej kolorystyce. 

Ciekawe wyzwanie, bo scenicznie trzeba zrobić coś ogromnego, ale kameralnego pod względem emocjonalnym. Na pewno elementem, który wprost nawiązuje do albumu jest custom naszyjnik Filipa w kształcie latarni. Cała trasa jest niczym spektakl teatralny; tancerze wcielają się w rolę aktorów, a poprzez ubrania widz może z łatwością wiedzieć kto jest kim. Mamy np. „Rudą" w czerwonej bluzie Prosto, ĺPiotra" w długim płaszczu, czy „Bartka" w szaliku Acne. 

Opowiedz więcej o kurtce, kamizelce oraz spodniach, które są elementami wyróżniającymi sceniczny outfit Taco.

Kurtka odgrywa dość istotną rolę podczas całej trasy; w każdym mieście jest inna. Myślę, że zdecydowanie największe wrażenie zrobiła jej warszawska odsłona. Mogę zdradzić, że była naprawdę bardzo ciężka (śmiech). Pełni rolę nocnego uniformu bohatera miasta, to nie jest klasyczna kurtka rapowa oparta na logotypach. Na dużych scenach liczy się nie tylko kolor, ale też „rzeźba” sylwetki. Kamizelka dodaje głębi nawet wtedy, gdy outfit jest monochromatyczny. Przez jej luźny krój buduje bardziej „użytkowy” charakter i świetnie koresponduje z miejską architekturą scenografii. Cargo spodnie nie tylko są dość funkcjonalne na scenie (dobrze pracują podczas chodzenia i biegu i nie deformują się pod światłem), ale też idealnie wpisują się w całą estetykę technical wear. 

Z jakimi wyzwaniami wiąże się stylizowanie najpopularniejszego rapera w Polsce pod konceptualną trasę koncertową. Na co trzeba zwracać uwagę, czym się różni od klasycznego stylizowania?

Myślę, że największym wyzwaniem to sprawienie, żeby stylizacja współgrała z autentycznością Filipa. Stylizacja musi wyglądać wystarczająco mocno dla 60 tysięcy ludzi, ale nie sprawiać wrażenia, że artysta „gra kogoś innego". Przy konceptualnej trasie ubranie jest elementem scenariusza. Stylista musi rozumieć setlistę, tempo emocjonalne koncertu, światło, scenografię, ruch kamer i narrację całego show. 

Opowiedz o poszczególnych outfitach Taco podczas koncertu oraz jaki był koncept stojący za stylizacją do trasy związanej z albumem „Latarnie wszędzie dawno zgasły”?

Chciałem, żeby outfit nie dominował koncertu. To chyba klucz do zrozumienia całej estetyki trasy. Ubrania były przedłużeniem narracji; miały sprawiać wrażenie, że Taco nie „występuje”, tylko przechodzi przez świat własnego albumu razem z publicznością. I właśnie dlatego ten styling działał tak dobrze przy ogromnej, stadionowej skali. 

Opowiedz więcej o krojach, fakturach, formach jakie przyjmowały poszczególne outfity - czym się wyróżniają, na jakich detalach się skupialiście, na czym zależało wam, żeby wybrzmiało poprzez konstrukcję outfitów?

Ubrania przede wszystkim muszą oddychać, nie ograniczać ruchu, wytrzymywać temperaturę świateł i wciąż zachowywać formę po kilku godzinach. Dla mnie najważniejsze było, aby Taco nie wyglądał jak „ubrany do koncertu”, tylko jakby był częścią nocnego miasta, które sam opisuje. Dlatego też wszystkie looki są dość minimalistyczne. W efekcie outfit nie „opowiada o modzie”, a o przestrzeni, w której ta muzyka się dzieje.