Maciej Musiał gra va banque. Mamy polski zwiastun „Historii równoległych”

Najczęściej trailery odpalamy na szybko, między jednym powiadomieniem a drugim. Tylko niektóre zatrzymują nas w połowie scrollowania social mediów. Polski zwiastun „Historii równoległych” w reżyserii Asghara Farhadiego – projektu współprodukowanego przez Macieja Musiała – zdecydowanie należy do tej drugiej kategorii.

Historia tylko z pozoru jest niewinna

Sylvie szuka tematu do nowej powieści. Trochę się miota, trochę podgląda świat, jakby liczyła, że historia sama ją znajdzie. W końcu zaczyna przyglądać się życiu sąsiadów – dwóch braci i ich tajemniczej, hipnotyzującej przyjaciółki. Z początku to tylko obserwacja i potencjalny materiał literacki 

Kiedy do życia bohaterki wkracza młody Adam, którego zatrudnia do pomocy w codziennych obowiązkach, wszystko zaczyna się komplikować. Mężczyzna nie chce być tylko tłem w tej opowieści. Adam staje się częścią życia Sylvie i obserwowanych przez nią braci. Spróbuje przekroczyć niebezpieczną granicę między fikcją kreowaną przez kobietę, a rzeczywistością rodzącego się na ich oczach miłosnego trójkąta.

Wtedy pojawia się pytanie, które Farhadi zdaje się lubi najbardziej: czy można jeszcze wycofać się z historii, którą samemu się uruchomiło?

Hitowa obsada

Reżyser zebrał obsadę, która reprezentuje francuskie kino ostatnich dekad. Isabelle Huppert (od „Pianistki” po „Elle”) to mistrzyni grania skrajnych emocji. Vincent Cassel niemal w każdej roli ( „Nienawiść”!) budzi niepokój. Wrecie wyborna Virginie Efira zawsze balansująca między kinem autorskim a mainstreamem. Obok nich ikona Catherine Deneuve. A także Pierre Niney, który w wielu filmach pokazał, że potrafi unieść ciężar historii równie dobrze jak jego ekranowi partnerzy.

Kieślowski jako filtr

Inspiracją „Historii równoległych” jest szósta część „Dekalogu”. U Kieślowskiego portretowana historia zaczyna się dość niepozornie. Tomek (Olaf Lubaszenko) – młody, cichy, trochę zagubiony chłopak zakochuje się w Magdzie (Grażyna Szapołowska), starszej od siebie kobiecie, która zdaje się mieć świat i emocje pod pełną kontrolą. On wierzy w uczucia, ona raczej w ich brak. Wraz z akcją robi się już mniej romantycznie. Otóż wieczorami Tomek patrzy na nią przez lunetę – trochę z tęsknoty, trochę z potrzeby bycia bliżej, choćby na odległość. Magda żyje swoim życiem, nieświadoma, że ktoś ją obserwuje, że dla kogoś stała się centrum świata. Do czasu, bo końcu dochodzi do spotkania…

Musiał: idealizm w czasach ironii

Za produkcją „Historii równoległych” stoi Maciej Musiał. W okładkowym wywiadzie dla GQ Poland aktor udowadnia, że to nie przypadkowy projekt. Poświęcił na niego pieniądze, siedem lat pracy, skrupulatnie szukał reżysera. Przekonywał też ludzi, że Kieślowski to nie tylko festiwalowa nostalgia i ramotka polskiej kinematografii. 

– Dziś to właśnie czułe, humanistyczne (filmy – red.) Kieślowskiego is the new punk. Radykalna czułość. Kino inspirowane jego twórczością może mieć wielką siłę – Musiał powiedział w wywiadzie. 

Aktor nabrał przekonania, że silnik twórczości Kieślowskiego, ten unikatowy sposób patrzenia na świat, wcale nie przepadł. Z pomocą Krzysztofa Piesiewicza (współscenarzysty „Dekalogu”) spróbuje to przywrócić.
 

Cannes, czyli test na wytrzymałość

Premiera „Historii równoległych” odbędzie się w maju na Festiwalu Filmowym w Cannes. Film Farhadiego bierze udział w konkursie głównym i powalczy o Złotą Palmę. 

Pomysł wydaje się świetny. Krzysztof Kieślowski cieszył się ogromnym uznaniem we Francji, gdzie zrealizował swoje najważniejsze ostatnie filmy, w tym trylogię „Trzy kolory”. Premiera w Cannes to również hołd dla polskiego reżysera.