„Ojciec chrzestny” wraca. Tym razem mówi głosem kobiety

Pierwsze minuty „Ojca chrzestnego”. Wesele w ogrodzie, słońce na białych obrusach, muzyka na myśl przywodząca rozgrzaną słońcem Sycylię. Jest tam też Connie, jedyna córka Vita Corleone. Talia Shire gra ją z mieszaniną euforii i lęku, jakby wiedziała już, że taniec zaraz się skończy i zacznie się reszta życia. W rodzinie, w której kobiety istnieją głównie jako argumenty w negocjacjach między mężczyznami.

Nowa powieść

Coppola zbudował arcydzieło na patriarchacie jako systemie operacyjnym. Mężczyźni ginęli od kul. Kobiety obumierały powoli – ignorowane, zdradzane odsuwane na coraz to dalszy plan. Connie Corleone przeżyła i to jest, paradoksalnie, jej największy dramat.

W 2027 roku ukaże się „Connie”, powieść Adriany Trigiani, zatwierdzona przez spadkobierców Maria Puzo. To oierwsza autoryzowana historia z uniwersum Corleone napisana przez kobietę i opowiedziana z kobiecej perspektywy. Trigiani nie jest wyborem przypadkowym: włosko-amerykańska pisarka, dramatopisarka i reżyserka rozumie ten materiał od środka.

Babcia na tylnym siedzeniu

Według syna Puzo, Anthony'ego, pierwowzorem Dona Vita była babcia pisarza – kobieta prowadząca rodzinę z tylnego siedzenia, lecz z absolutną skutecznością. Coppola i Puzo zbudowali wokół tej energii postać mężczyzny w garniturze z goździkiem w klapie, bo taki był czas i taki był przemysł. Ale u źródła „Ojca Chrzestnego” zawsze stałą kobieta. Tyle tylko, że nikt jej nie zapytał, jak ten świat wyglądał z jej perspektywy. Zatem „Connie” jest nie tyle sequelem, co powrotem do punktu wyjścia.

Istnieje pokusa, żeby powiedzieć: kolejny sequel, kolejna eksploatacja. Franczyza miała już autoryzowane kontynuacje – Winegardner, Falco – żadna nie weszła do kanonu. Ale tamte książki próbowały zapełnić „męską” przestrzeń, tę rządzoną przez Coppolę i Puzo. „Connie” proponuje zmianę perspektywy.

Ekranizacja?

Wytwórnia Paramount posiada prawa do całej franczyzy. Kupiła je w 1969 roku w pakiecie obejmującym przeszłość i przyszłość serii. Jeśli powieść odniesie sukces, studio będzie miało mocny argument, aby zacząć kręcić. Coppola, mając osiemdziesiąt siedem lat i nowy projekt w produkcji, raczej nie wróci. To słuszne posunięcie. Trigiani jako autorka tekstu i reżyserka z dorobkiem jest oczywistą kandydatką, choć na razie to tylko spekulacja.

Kobiety w micie Corleone zawsze były za szybą. Widziały, były widoczne, ale oddzielone od centrum decyzji jak eksponaty w gablotce. Kay Adams zrozumiała prawdę za późno. Connie pojęła ją wcześniej, ale nie miała władzy, tylko wiedzę. Przez trzy filmy obserwowaliśmy, jak ta wiedza ją zmienia: z przerażonej młodej kobiety w zimną uczestniczkę gry, którą inni nazywali rodziną.

„Connie” ukaże się jesienią 2027 roku. Rodzina Corleone uczyła przez pół wieku, że wszystko można przewidzieć, jeśli rozumie się zasady. Może czas na kogoś, kto te zasady zna od środka i nie boi się powiedzieć, jak naprawdę smakują. Connie nie miała prawa głosu i działania. Obserwowała, dlatego wie więcej niż którykolwiek z mężczyzn przy stole.